مقایسه نینتندو سوییچ (Nintendo Switch) و نینتندو وی یو (Nintendo Wii U)

نینتندو در طول تاریخ کنسول‌هایش بارها مسیر صنعت گیمینگ را تغییر داده، اما همه محصولاتش موفقیت یکسانی نداشتند. نینتندو وی یو (Wii U) در سال ۲۰۱۲ معرفی شد و به عنوان جانشین کنسول Wii شناخته می‌شد، اما نتوانست انتظارات را برآورده کند. چند سال بعد، نینتندو با عرضه نینتندو سوییچ (Switch) در سال ۲۰۱۷ توانست ورق را برگرداند و یکی از موفق‌ترین کنسول‌های تاریخش را روانه بازار کند. اما تفاوت این دو دستگاه در چیست و چرا Switch توانست موفقیتی را به دست آورد که Wii U از آن محروم ماند؟

طراحی و سخت‌افزار؛ تجربه‌ای ناقص در برابر یک نوآوری کامل

Wii U در زمان عرضه ایده‌ای جدید داشت: یک کنترلر شبیه تبلت با صفحه‌نمایش لمسی که بازیکن می‌توانست برخی بازی‌ها را روی آن تجربه کند. اما این ایده به طور کامل اجرا نشد، چرا که سخت‌افزار کنسول ضعیف بود و کنترلر بزرگ و سنگین چندان راحت به نظر نمی‌رسید. از طرف دیگر، طراحی Wii U پیچیدگی‌هایی داشت و بسیاری از کاربران گیج می‌شدند که آیا دستگاه یک جانشین برای Wii است یا فقط یک لوازم جانبی جدید.
در مقابل، نینتندو سوییچ ایده هیبریدی را به شکل کامل و ساده پیاده‌سازی کرد. این دستگاه خودش هم یک کنسول خانگی بود و هم یک کنسول دستی. Joy-Conهای جداشدنی امکان بازی چندنفره فوری را فراهم کردند و نمایشگر ۶.۲ اینچی (و در مدل OLED نمایشگر ۷ اینچی) تجربه‌ای راحت‌تر و مدرن‌تر به کاربر داد. از نظر سخت‌افزاری هم Switch به اندازه کافی قدرتمند بود که بازی‌های بزرگ‌تری مثل Zelda: Breath of the Wild یا Doom را اجرا کند. همین ترکیب طراحی ساده و کاربردی باعث شد Switch برخلاف Wii U به موفقیت جهانی برسد.

بازی‌های انحصاری و پشتیبانی توسعه‌دهندگان

بزرگ‌ترین مشکل Wii U کمبود بازی‌ انحصاری و پشتیبانی ضعیف از سوی استودیوهای شخص ثالث بود. هرچند عناوین خوبی مثل Super Mario 3D World، Pikmin 3 و Mario Kart 8 روی آن عرضه شدند، اما تعدادشان کم بود و بسیاری از گیمرها دلیل کافی برای خرید این کنسول نمی‌دیدند. توسعه‌دهندگان ثالث هم به خاطر سخت‌افزار ضعیف و فروش پایین کنسول، علاقه‌ای به ساخت بازی برای Wii U نداشتند.
در مقابل، نینتندو سوییچ از همان ابتدا با عناوین انحصاری بزرگی مثل The Legend of Zelda: Breath of the Wild و Super Mario Odyssey کار خود را آغاز کرد و به مرور کتابخانه‌ای گسترده شامل Animal Crossing، Splatoon و Pokémon را به دست آورد. علاوه بر این، Switch موفق شد پشتیبانی توسعه‌دهندگان شخص ثالث را هم جلب کند و بازی‌هایی مثل The Witcher 3، Fortnite و Skyrim روی آن منتشر شدند. همین تنوع و گستردگی بازی‌ها نقش کلیدی در موفقیت Switch ایفا کرد.

Wii U با وجود ایده‌های جالب، تجربه کاربری گیج‌کننده‌ای داشت. کنترلر بزرگ با صفحه‌نمایش جداگانه، عمر باتری کم و نبود استفاده خلاقانه از قابلیت‌های آن باعث شد کاربران خیلی زود از این کنسول ناامید شوند. فروش جهانی Wii U تنها حدود ۱۳ میلیون دستگاه بود و به یکی از کم‌فروش‌ترین کنسول‌های تاریخ نینتندو تبدیل شد.
در طرف دیگر، نینتندو سوییچ تجربه‌ای روان، ساده و هیجان‌انگیز ارائه داد. امکان بازی در هر زمان و مکان، طراحی سبک‌تر و پشتیبانی از حالت‌های مختلف باعث شد هم کاربران کژوال و هم گیمرهای حرفه‌ای به سراغ آن بروند. Switch تاکنون بیش از ۱۲۵ میلیون دستگاه فروخته و به یکی از پرفروش‌ترین کنسول‌های تاریخ تبدیل شده است. از نظر تأثیر بر بازار، می‌توان گفت Switch توانست همان چیزی باشد که Wii U می‌خواست باشد، اما هرگز نشد.